| ΒΙΒΛΙΑ - ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ |
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ (Σελίδα 1, 2, 3, 4, 5)
Διαβάστε το δελτίο τύπου.
Συγγραφέας: Δημήτρης Νικορέτζος
Σελ. Α' Τόμος: 478, Β' Τόμος: 543
ISBN: 978-960-89730-7-7 (οι τόμοι διατίθενται μαζί)
Ύστερα από έρευνα και μελέτη 20 και πλέον χρόνων, ο γνωστός Μυτιληνιός πολυβραβευμένος ποιητής, δοκιμιογράφος και ερευνητής Δημήτρης Νικορέτζος ολοκλήρωσε ένα έργο - σταθμό για τα λεσβιακά και τα ελληνικά γράμματα. Σε δύο τόμους, σε 1000 περίπου σελίδες οι αναγνώστες, οι μελετητές, οι χιλιάδες φίλοι της ποίησης του μεγάλου μας Νομπελίστα ποιητή θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν, να ανακαλύψουν καλύτερα, τη στενή σχέση του Οδυσσέα Ελύτη με τη Λέσβο, το νησί των προγόνων του, που σημάδεψε και τον ίδιο και αποτέλεσε ένα ποιητικό «πεδίο αναφοράς». «Στη Λέσβο προσορμίζεται η φορτηγίδα της ποίησής του και εδώ προσαγκυρώνονται τα πλέον στιβαρά της αρχέτυπα», γράφει χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Νικορέτζος.
Ο συγγραφέας με το γνήσιο απολαυστικό, λυρικό και ευφρόσυνο λόγο του μας παρουσιάζει ανάμεσα στα άλλα τα γενεαλογικά του Ελύτη με όλους τους κλάδους και τα παρακλάδια της οικογένειάς του, τα ταξίδια του Ελύτη στη Λέσβο, τα σπίτια/ενδιαιτήματα του Ελύτη στο νησί (καταγραφή και περιγραφή των σπιτιών και φωτογραφικό οδοιπορικό σ' αυτά), την παρουσία του στα εγκαίνια του Μουσείου Θεόφιλου το 1965 και του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης-Τεριάντ το 1979, την αναγόρευσή του σε επίτιμο δημότη της πόλεως της Μυτιλήνης το Σεπτέμβριο του 1978, την παρουσία του στα εγκαίνια του πλοίου «Οδυσσέας Ελύτης» της ΝΕΛ στο λιμάνι της Μυτιλήνης το 1983 και την ονοματοδοσία της λεωφόρου «Οδυσσέας Ελύτης» στη Μυτιλήνη το 1986, τις εκδηλώσεις των λεσβιακών πολιτιστικών σωματείων για την ποίηση του εν ζωή και μεταθανατίως και τη μετονομασία του Αεροδρομίου Μυτιλήνης σε Αερολιμένα «Οδυσσέας Ελύτης». Επίσης, μια σειρά από κείμενα και συνεντεύξεις του, στα οποία αναφέρεται στη Λέσβο καθώς και μια εξαιρετική εμβριθή, φιλολογική και κριτική ανάλυση της θέσης που έχει η Λέσβος στο ποιητικό έργο του Ελύτη.
Αξιοσημείωτο και αξιομνημόνευτο είναι το αρχειακό φωτογραφικό και εικαστικό υλικό που πλαισιώνει τα κείμενα. Πολλές από αυτές τις φωτογραφίες που έρχονται για πρώτη φορά στο φως, είναι αψευδείς μάρτυρες της πολύχρονης σχέσης του Ελύτη με τη Λέσβο. Για παράδειγμα, δημοσιεύεται φωτογραφία του Ελύτη με τον Ανδρέα Εμπειρίκο στη βεράντα της έπαυλης του θείου του Ελύτη, Θρασύβουλου Αλεπουδέλλη, στη Σουράδα της Μυτιλήνης, όταν πήγαν την Άνοιξη του 1935 να βαδίσουν στα ίχνη του Θεόφιλου.
Το δίτομο αυτό έργο που κυκλοφορεί σε μια αψεγάδιαστη έκδοση από το Λεσβιακό εκδοτικό οίκο «Αιολίδα» της «Επικοινωνίας Λέσβου», συνιστά μια ανεκτίμητη κατάθεση, μια προσφορά του Δημήτρη Νικορέτζου, μια ασφαλή πυξίδα για να ακολουθήσουμε βήμα-βήμα όλη την πολυεπίπεδη εσωτερική διαδρομή της Λεσβοπορείας του «δικού» μας ποιητή με την παγκόσμια αναγνώριση.
Λίγα λόγια για το συγγραφέα:
Ο ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός Δημήτρης Νικορέτζος γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1944 στην Κωνστάντζα Ρουμανίας, από Λέσβιους γονείς και επαναπατρίστηκε στην Ελλάδα το 1950. Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σταδιοδρομεί ως καθηγητής Φυσικής. Στα γράμματα πρώτος τον παρουσίασε o Στράτης Μυριβήλης και στη συνέχεια o Γεώργιος Βαλέτας, που τον έπεισε να εκδώσει την πρώτη του ποιητική συλλογή «Στοχασμοί στο ημίφως», την οποία προλόγισε με φιλόφρονες λόγους. Έχει συνεργαστεί κατά καιρούς στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Η Καθημερινή», με άρθρα και επιφυλλίδες (στην τελευταία, για ένα διάστημα, δημοσίευε βιβλιοκρισίες του) και στα εγκυρότερα λογοτεχνικά περιοδικά. Την εξαετία 1993-1998 κράτησε τη μόνιμη στήλη κριτικής του ποιητικού λόγου στη «Νέα Εστία».
Έχει δημοσιεύσει αισθητικά δοκίμια, μελέτες, πεζογραφήματα κ.α. παράλληλα με την κύρια ενασχόλησή του που είναι η ποίηση. Η πνευματική του δράση υπήρξε πολυδιάστατη. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την έρευνα και θεωρία της ποίησης, γράφοντας πληθώρα σχετικών μελετημάτων. Με πρόσκληση του Ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Τρυπάνη, ανέλαβε τη φιλολογική φροντίδα του ποιητικού του έργου κι επιμελήθηκε τις συλλογές του «Καταλεπτόν» και «Σωρός».
Από συνειδητή επιλογή δεν εντάχτηκε σε λογοτεχνικά Σωματεία. Στο παρελθόν, για μικρό χρονικό διάστημα, είχε διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του Φ.Σ. «Παρνασσός», στο Φιλολογικό Τμήμα, επί Προεδρίας Γεωργίου Παπαχατζή. Το ογκώδες τρίτομο ιστορικοφιλολογικό του χρονικό Κόπανος, "Ο Ρωμηός της Σμύρνης" ο ημερήσιος τύπος χαρακτήρισε «εθνικό έργο». Επίσης το έργο "Οι κύκνοι δεν θα κλάψουν απόψε" (2000) μεταφράστηκε από τη UNICEF σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, μετά από γνωμοδότηση αρμόδιας επιτροπής του ΟΗΕ για το πανανθρώπινο μήνυμα που εμπριέχει για τα απροστάτευτα παιδιά. Το 1961, παιδικό ποιήμά του, που έγραψε ως μαθητής Γυμνασίου, αντιπροσώπευσε την Ελλάδα – υπό την αιγίδα του κράτους – στον παγκόσμιο διαγωνισμό παιδικής ποίησης της «Αμερικανικής Ποιητικής Εταιρείας», όπου καταξιώθηκε με έπαινο, ανάμεσα σε ποιητές που συμμετείχαν από όλο τον κόσμο.
Η ποίησή του καταξιώθηκε με πολλές διακρίσεις και η όλη πνευματική προσφορά του τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας. Το 1989 έλαβε το βραβείο ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών.
Λέσβος - Φωτογραφικά στιγμιότυπα
Ημερολόγιο 2010
Σελ. 140
Ένας τόπος είναι πάντα γοητευτικός, όταν τον ανακαλύπτεις, τον περπατάς και τον γνωρίζεις κι αυτός φροντίζει συνεχώς να σε εκπλήσσει ευχάριστα. Στο ημερολόγιο αυτό επιχειρείται μια φωτογραφική ξενάγηση με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους, τη φύση και την ιστορία της Λέσβου, που όσο τη γνωρίζεις τόσο περισσότερο την ερωτεύεσαι. Οι εικόνες που φιλοξενούνται σ' αυτό το ημερολόγιο παρακολουθούν το μεγαλείο της φύσης με την πανδαισία των χρωμάτων που μόνο αυτή μπορεί να αποτυπώσει, τις ανθρώπινες παρεμβάσεις που έχουν αφήσει ανεξίτηλα σημάδια σ' αυτόν τον τόπο με τους μοναδικούς οικισμούς, πραγματικά κοσμήματα που τους καθιστούν ξεχωριστούς στα μάτια του επισκέπτη.
Αυτά και άλλα πολλά είναι η Λέσβος, όπως αποτυπώνεται στο φωτογραφικό ταξίδι που μας ξεναγεί η Φωτογραφική Εταιρία Μυτιλήνης που συνεργάστηκε με τις εκδόσεις «Αιολίδα» στην έκδοση αυτού του ημερολογίου.
Το βιβλίο πραγματεύεται τις πλέον σημαντικές από τις μεταβολές που επήλθαν στο κράτος και στο Δίκαιο της Βενεζουέλας μετά το 1998.
Για το σκοπό αυτό, στο πρώτο μέρος εξετάζονται οι εξελίξεις στους βασικότερους πολιτικούς θεσμούς στη διαλεκτική αλληλεπίδρασή τους με τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες. Το δεύτερο μέρος επικεντρώνεται στη μελέτη των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, στην ιστορική τους διαμόρφωση και στις συνταγματικές και νομικές αλλαγές που επήλθαν στη δομή, οργάνωση και στο δόγμα των ενόπλων δυνάμεων επί Ούγκο Τσάβες. Επιχειρείται σύγκριση του ρόλου των ενόπλων δυνάμεων με άλλες χώρες της Λ. Αμερικής.
Διαβάστε το δελτίο τύπου.
Το βιβλίο διερευνά και ερμηνεύει τα κύρια αίτια της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Μεταξύ άλλων, τις γενεσιουργές αιτίες του μικρασιατικού εγχειρήματος, τα κίνητρα της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας και τα μείζονα σφάλματα στον σχεδιασμό και στην εφαρμογή της υψηλής στρατηγικής της Ελλάδας. Τα ζητήματα αυτά εξετάζονται υπό το πρίσμα τόσο των διεθνών εξελίξεων όσο και των εσωτερικών πολιτικών αλλαγών που οδήγησαν στην αποχώρηση του Βενιζέλου και στον εσωτερικό διχασμό.
Το κεντρικό ερώτημα του βιβλίου είναι εάν και σε ποιο βαθμό η ελληνική υψηλή στρατηγική ήταν ορθολογική στο ιστορικό και γεωπολιτικό πλαίσιο της εποχής, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της στρατηγικής των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων. Σε ποιο βαθμό, για παράδειγμα, το εγχείρημα αποτελούσε μακροχρόνιο κοινωνικοπολιτικό αίτημα με αφετηρία την ελληνική επανάσταση; Ακόμη πιο σημαντικό και συναφές, σε ποιο βαθμό το εγχείρημα ήταν αναπόφευκτο υπό το πρίσμα των στρατηγικών, πολιτικών και διπλωματικών δεδομένων λόγω αποδιάρθρωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και των μεγάλων ανακατατάξεων στον μικρασιατικό χώρο;
Η ανάλυση εξετάζει και ερμηνεύει τους ιστορικούς, πολιτικούς και στρατηγικούς λόγους εκτέλεσης του μικρασιατικού εγχειρήματος και τις ανακατανομές ισχύος στο εσωτερικό και διεθνές επίπεδο που οδήγησαν στην καταστροφή. Υπό τις διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες της εποχής το μικρασιατικό εγχείρημα ήταν, όπως φαίνεται, αναπόφευκτο. Για να επιτύχει όμως, απαιτείτο να πληρούνται οι αναγκαίες προϋποθέσεις στο εσωτερικό μέτωπο, στον διπλωματικό στίβο και στο στρατιωτικό πεδίο.
Απόσπασμα από τον πρόλογο του Καθηγητή Γιώργου Κοντογιώργη: «Το έργο του Διονύση Τσιριγώτη Η ελληνική στρατηγική στη Μικρά Ασία, 1919-1922. Σύγχρονη ελληνική ιστορία και εξωτερική πολιτική μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μία παραδειγματική επιστημονική παρέμβαση σε ένα κρίσιμης σημασίας ζήτημα του ελληνικού κόσμου και της ευρύτερης περιοχής, όπως είναι το μικρασιατικό εγχείρημα. Είναι παραδειγματική, διότι ανεξαρτήτως του αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με το ερμηνευτικό του πόρισμα, περιέχει μία στέρεη επιχειρηματολογία, η οποία εδράζεται αφενός σε μία εξαντλητική αναδίφηση στις πηγές και αφετέρου σε νέες γνωσιολογικές βάσεις. Όντως, ο συγγραφέας εξετάζει το Μικρασιατικό ζήτημα με γνώμονα τις παραμέτρους και τη δυναμική του διεθνούς συστήματος, ενώ συγχρόνως αναδεικνύει τη διεθνή του διάσταση και τις επιπτώσεις του στις μετέπειτα γεωπολιτικές εξελίξεις...».
Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.piotita.gr/Tsirigiotis_T.htm
Εκδόσεις Ποιότητα, Σμύρνης 2, 166 72 Βάρη Αττικής, τηλ.: 210 92 15 842, φαξ: 210 92 14 693